اسم من نارگيل است ، به من نارجيل ، جوز هندى ، بادنج و رانج هم مى گويند. قامت درخت من به چهل متر مى رسد و در تمام ايام سال داراى ميوه هستم ، زادگاه من بنادر و سواحل درياى هند مى باشد و هر چه درخت من به دريا نزديكتر باشد و از آب شور آبيارى شود، ميوه من شيرين تر، شادابتر و چرب تر مى شود. درخت من پس از هفت سال بار مى دهد و بيش از صد سال عمر مى كند.
ميوه من سبز رنگ و پر از آب است . آب آن شيرين و گوارا است ، ولى اگر 24 ساعت بماند مانند شراب تخمير مى شود و پس از چند روز بدل به سركه مى گردد. ميوه من پس از رسيدن سه پوست دارد. پوست اول قهوه اى رنگ بوده و داراى ريشه است . معمولا اين پوست را در آب خيس كرده و بعد مى كوبند تا ريشه هاى آن جدا شود. با اين ريشه ها معمولا طناب درست مى كنند كه با آن لنگر كشتيها را مى بندند. اين طناب در آب شور دريا مقاومت زياد داشته و پوسيده نمى شود و سالها مى ماند. پوست دوم آن سخت و چوبى است و با آن كوزه قليان درست مى كنند و به آن نارگيله يا نارجيله مى گويند و به همين مناسبت يكى از نامهاى كوزه قليان نارجيله است . پوست سوم آن چسبيده به مغز است . ميوه من پس از رسيدن ابتدا داراى شير است ، ولى پس از چندى اين شير غليظ شده و روى مغز به صورت يك جدار چرب است رسوب مى كند. مغز ميوه من سفيد رنگ ، شيرين ، لذيذ و چرب است . خوردن مغز ميوه من حرارت غريزى و جنسى را زياد مى كند، و نيروى جنسى را تقويت مى نمايد، بدن را چاق و فربه مى نمايد، مواد سودايى و بلغمى را از بين مى برد و به همين جهت براى بى حسى اعضا، فلج ، جنون ، ماليخوليا و امثال اينها نافع است . ميوه من كبد را تقويت مى كند. براى زخم معده ، بواسير و تقويت كليه و زياد شدن ادرار و رفع سردى مثانه و درد آن مفيد مى باشد. مغز ميوه من با شكر مولد خون تميز است و مغز كهنه من ايجاد مسموميت كرده ، توليد قى و غش مى نمايد و ضد سم آن پس از شستشوى معده ، خوردن ميوه هاى ترش است . از مغز ميوه من روغنى به دست مى آيد كه در صورت تصفيه شدن ، همانند روغن گاو مى باشد و در ايران غالبا آن را با روغن حيوانى بطور تقلبى مخلوط كرده ، مى فروشند. سوهان قم را بيشتر با روغن نارگيل درست مى كنند. در صنعت صابون سازى و شامپو سازى ، روغن مغز من بهترين روغن مى باشد. سركه من جهت اخراج كرم معده و كرم كدو مفيد است و چون مقدارى مغز نارگيل را در ديگ آبگوشت بيندازيم ، سبب زود پز شدن آن شده و آن را به خوبى مهرا مى كند. ماليدن خاكستر پوست ميوه من به دندان ، آن را سفيد مى كند و ماليدن آن به صورت ، كك مك را از بين مى برد و براى جرب و خارش مفيد است . رنگ رخسار را باز مى كند، مخلوط خاكستر ميوه من با حنا مو را تقويت كرده و از ريزش آن جلوگيرى مى كند، خوردن ميوه من جهت تقويت حافظه و فهم مفيد بوده درد كليه و مثانه را تسكين مى دهد و بادشكن مى باشد. چنانچه بعد از خوردن داروهاى ضد كرم مقدارى روغن نارگيل خورده شود، در افتادن كرم مؤ ثر است . ماليدن روغن كهنه من درد كمر و زانو و بواسير را تسكين مى دهد براى معالجه بواسير بهتر است روغن كهنه مرا با روغن هسته زرد آلوى تلخ مخلوط كرده و بكار بريد.
غدیر
+ نوشته شده در سه شنبه هشتم اسفند 1385ساعت 6:13 توسط es
|
اسم من نارگيل دريايى است ، به من نارجيل بحرى هم مى گويند، زادگاه من جزاير استوايى مى باشد و قبل از ساختن كشتيهاى اقيانوس پيما، كسى از درخت و محل رشد من آگاه نبود و ميوه من به دريا ريخته مى شد و مردم آن را از آب مى گرفتند و هر كس به نوعى آن را تعبير مى كرد. در هر حال ، من نوعى نارگيل هستم كه ميوه من ممكن است به دوازده كيلو هم برسد. ميوه من داراى دو قسمت متقارن است كه شبيه به دو دانه خربزه مى باشد كه از طرف ناف مانند دو لپه لوبيا به هم چسبيده اند. ميوه من پس از خشك شدن بسيار سخت شده و چون هر قسمت آن بيضى شكل است ، پس از قطع دو قسمت و خالى كردن درون آن به صورت دو كشكول در مى آيد و شما بارها آن را در دست درويشان ديده ايد، ولى گمان نمى كنم پى به ماهيت آن برده و بدانيد آنها را با چه مى سازند. مغز ميوه من مانند مغز نارگيل سفيد است ، ولى در اثر ماندن ، كم كم زرد، سرخ و تيره مى شود و طعم شيرين آن تلخ مى گردد. مغز ميوه تازه من پادزهر سموم مخصوصا ترياك است و مواد سمى را از اعماق بدن كشيده و جذب مى نمايد و چون آن را به ترياك خورده بدهند، سم را به خود گرفته و توليد قى مى كند و چون ماده سمى تمام شود، قى بند مى آيد و به همين جهت آن را كم كم به مسموم مى خورانند، تا استفراق تمام شود. عده اى از اين خاصيت من استفاده كرده ، براى تشخيص مسموميت به كار مى برند. گذاشتن مغز ميوه من بر محل نيش حشرات از قبيل مار، عقرب و زنبور نيز مفيد بوده ، سم را به خود كشيده و درد آن را تسكين مى دهد.
در اويش خوردن آب را در كشكولى كه از نارگيل دريايى درست شده باشد، سودمند دانسته و آن را دافع سموم بدن مى دانند.
غدیر
+ نوشته شده در سه شنبه هشتم اسفند 1385ساعت 6:13 توسط es
|
هزار و يك خاصيت دارم كه از آن جمله دوست كبد هستم و كليه ها را از سنگ پاك مى كنم
من داراى اكسير جوانى هستم و اگر خانمها مرا به شكل ماسك به چهره بگذارند چين و چروك و لكهاى سياه صورتشان برطرف خواهد شد و...
من ((گرمك (( غذاى مطلوب بيماران مى باشم . با اين كه از خانواده ى خربزه هستم معذلك اين مثل ايرانى كه مى گويد ((هر كس خربزه مى خورد بايد پاى لرزش بنشيند)) در حق من صدق نمى كند. هر چند كه من هم مانند ساير اقسام خربزه مثل شهرى ، شخته و غيره امراض خفته و نهفته مخصوصا تب و نوبه را زنده و آشكار مى كنم ، ولى آن قدرت و توانايى را دارم كه اين امراض را قبل از ظاهر شدن درمان نموده و جلوگيرى كنم . چون ميزان قند در من خيلى كم ، بلكه نزديك به هيچ است . مبتلايان به مرض قند كه از خوردن انواع خربزه محروم مى باشند، مى توانند با خيال راحت مرا نوش جان كنند و از منافع سرشار من استفاده نمايند. من بهترين دارو براى درمان يرقان و استسقاء هستم و خوردن من شير، عرق و ادرار را زياد مى كند و از نقرس و روماتيسم جلوگيرى مى نمايد.
من انواع زودرس خربزه هستم . در اواخر بهار و اوايل تابستان خدمت مى رسم و شما مى توانيد براى رفع عطش جلوگيرى از التهاب مرا نوش جان كنيد.
من چون ساير اقسام خربزه ثقيل الهضم و گرم نيستم ، و خوردن من ايجاد تخامه نمى نمايد و بر عكس ملين و خنك بوده ، مناسب طبع اشخاص صفراوى مزاج مى باشم .
ادامه مطلب
+ نوشته شده در جمعه بیست و دوم دی 1385ساعت 13:19 توسط es
|
ما دو برادريم يكى بنام آلبالو و يكى بنام گيلاس .
براى چاقها نعمت بزرگى هستم .
در هسته و دمم خواص بسيارى هست
ماسك برادرم گيلاس براى زيبايان بسيار مفيد است
ما دو برادر هستيم يكى به نام آلبالو و ديگرى گيلاس و از تركيبمان آلبالو گيلاس به عمل آمده است . به من آلوبالو و آلو بو على هم گفته اند. رنگ من سرخ است ولى برادرانم گيلاس به رنگهاى صورتى سرخ - زرد و سياه ظاهر شده اند. طعم من ترش و برادرانم شيرين و گاهى ميخوش مى باشند همه ما برادران سرشار از ويتامين هاى آ - ب - د - و ث هستيم موادى مانند منيزيم - كلسيم و آهن زياد داريم و كمى هم داراى سديم و پتاسيم و روى و فسفر مى باشيم . ترشى خون را پائين مى آوريم . ادرار را زياد مى كنيم و براى مبتلايان به نقرس - رماتيسم و مفاصل شراين غذاى مفيدى هستيم .
برادرم گيلاس سينه را نرم مى كند. معده را ضد عفونى مى نمايد. و تخمير معده را از بين مى برد و از اين رو يبوست را معالجه مى كند و اسهال مخصوصا اسهال خونى را شفا مى بخشد، و بسيار سهل الهضم است . براى مبتلايان به مرض چاقى يك غذاى ايده آل است و مبتلايان و كسانى كه مى خواهند لاغر شوند مى توانند گيلاس را قبل از غذا ميل نمايند. زيرا خوردن گيلاس قبل از غذا شخص را سير مى كند و جلوى اشتها را مى گيرد و در عين حال او را چاق نمى نمايد و اين ، به علت آن است كه قند گيلاس با قند انگور متفاوت است و روى همين اصل ، براى مبتلايان به مرض قند بسيار نافع بوده و خوردنش ضررى ندارد، هيچوقت گيلاس را بعد از غذا و سر سيرى نخوريد. زيرا معده را سنگين و ايجاد تخامه مى نمايد.
ادامه مطلب
+ نوشته شده در جمعه بیست و دوم دی 1385ساعت 6:53 توسط es
|